replik etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
replik etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

758

-neye bakıyorsun ki sen?
+güneşe.
-güneş işte, ne göreceksin ki?
+saadet'cim, senin hiç hayal gücün yok mu?
-senlen evlenmeden önce vardı fikri'cim. ama sonra hayal gücümün yerini dayanma gücü aldı, düşlerimin yerine de irademi koydum.
+yani hayal gücün zayıf, ama iraden güçlü öyle mi?
-heh, çok şükür ki türkçen fena değil.
+bence senin iraden güçlü değil saadet, tutkuların zayıf.”

Güneşin Oğlu - Onur Ünlü

712



"Sınıfımda olup bitenleri kontrol edemediğim gün, öğretmenlikte son günüm olur”

260

34.İstanbul Film Festivali Açılış Filmi:


Orjinal Adı: Conducta /Behavior
Türkçe Adı: Hal ve Gidiş
Yönetmen: Ernesto Daranas
Senaryo: Ernesto Daranas
Oyuncular: Miriel Cejas, Yuliet Cruz
Ülke: Küba
Yıl: 2014
Süre: 108 dakika


Ödülleri:
2014 HAVANA En İyi Film, En İyi Kadın Oyuncu (A. Rodrıguez)
2014 LİMA İzleyici Ödülü
2014 BRASILIA En İyi Senaryo
2014 MÁLAGA En İyi Film, En İyi Yönetmen, En İyi Kadın Oyuncu (A. Rodríguez), İzleyici Ödülü

Konu:
Chala henüz on bir yaşında, uyuşturucu bağımlısı annesiyle yaşayan bir çocuk... Dövüş köpeklerini eğitiyor ve tanık olduğu şiddeti dışavuruyor. Carmela ise Chala’nın saygı duyduğu öğretmeni... Bu iki insanın hayatı Carmela’nın hastalığıyla birlikte değişiyor. Yedek öğretmen, Chala’yı başka bir okula gönderiyor. Hastalığı sonrası okula geri dönen Carmela, sınıfını dönüştürmeye çalışan yedek öğretmene karşı çıkıyor. Ernesta Daranas Küba'da gişe rekorları kıran bu filminde sorunlu bir çocuğu ve onu bazen kabullenen, bazen reddeden bir toplumu derinlemesine inceliyor.


Filmden bir replik: "Sınıfımda ne olacağına karar veremediğim gün, öğretmenlikte son günüm olur."




124




Orjinal Adı: Vesikalı Yarim
Yönetmen: Ömer Lütfi Akad
Senaryo: Sait Faik Abasıyanık, Safa Önal
Oyuncular: Türkan Şoray, İzzet Günay
Yıl: 1968

Aşağıdaki kısa notlarım filme dair fazlasıyla bilgi içerir. Filmi izlemeyenler için pek faydalı olmaz..


** İlk söylemek istediğim şey: Vesikali Yarim, kusursuz bir mizansene sahip!


** Halil'in Sabiha'yı ilk kez gördüğü sahne.. 1968 yılında çekilen bu filmde "sessizlik" kullanımı ne kadar güzel bir öznel sahne yaratmış.. Sabiha sigara dumanlarının ardında sanki bir rüya gibidir.. Halil'in kafasında pavyonun gürültüsü, sahnedeki şarkıcının ve orkestranın sesi bir anda kesilir.. Sadece Sabiha'nın yüzü vardır artık onun beyninde.. Ve aslında pavyonda onlardan başka kimse yoktur, Halil için.. Sabiha'nın "sigaramı yakar mısınız?" sorusuyla birlikte rüyadan uyanır Halil..


** Kendi halinde bir manav olan Halil'in hayatı, Sabiha ile tanıştıktan sonra bambaşka bir yöne doğru gider.. Bir "denge" bozulur Halil'in hayatında.. Bir "tutkulu sevda"ya dönüşür hayat.. Ama en sonunda "dengeye geri dönüş" zorunluluğuyla boynu bükük girer yeniden evine.. İşte yönetmenlik burda devreye girer. Halil'in "denge"den çıkıp yeniden "denge"ye dönüşü, açılış ve final sahnelerinin mizanseni ile muhteşem bir anlatıma bürünmüş. Açılış sahnesinde içi meyve sebze dolu olan ve neşeyle sürülen at arabası, filmin sonunda içi boş ve sadece görev icabı sürülen bir at arabasına dönüşür.. Sanki yenilgi, hüzün ve umutsuzluk işlemiştir her bir zerresine o boşluğun..


** Akad, gerçekten öyle kusursuz bir mizansen oluşturmuş ki filmde.. Yaşananlar, filmdeki hiçbir karakter tarafından konuşulmuyor.. Halil'in ne gidişi, ne de dönüşü örneğin.. Ne babası ve annesi, ne karısı ne de çocukları tarafından tek bir kez bile masaya yatırılmıyor. Ama o manav dükkanı yok mu o manav dükkanı.. Halil'in manavdaki resmedilişi, Türkiye'nin o dönemdeki sosyoljik yapısından, aile yapılarına, ataerkilliğe kadar her şeyi anlatıyor..


** Filmde en sevdiğim şey ise aşkı ve sevdayı, hep yapılanın aksine "ahlakçılık" penceresinden anlatmaması oldu. Sabiha pavyonda çalışan bir konsomatris olmasına rağmen, film boyu bu durum hiçbir şekilde olumsuz gösterilmedi. Halil hiçbir zaman onu ahlakçı bir bakış açısıyla yargılamadı.. Bu çok cesur bir film. Sabiha'yı bize bu yola zorla düşmüş, kurtulmaya çalışan zavallı bir kadın olarak da sunmadı. Olduğu gibi kabul etmemiz istendi sadece.. Gerçek hali ile.. Halil'in aileye dönüşünün ardındaki sebep de Sabiha'nın vesikalı olması değildi. Hatta Halil'in aileye dönüşünün sebebi ahlaki değerler bile değildi.. Yalnızca gerçekler.. zorunlu kalmaktı.. Halil'in babası da Sabiha'yı ilk gördüğünde ona kötü kadın muamelesi yapmadı. Hatta aksine usulca sordu:"Halil nasıl?" diye.. Ne iç yakıcıydı aslında. Yani film ahlakçılıkla değil gerçekçilikle kurulu bir yapıya sahip.. Ve aslında buydu içteki ahlakları ortaya çıkaran.. 


** Nitekim, en dokunaklı sahnelerden biri de "-merhaba Halil, -merhaba Sabiha" diyaloğuyla birden eski hayatların geride bırakılıp yeni bir hayata birlikte başlanabileceği umudunu veren, evde karşılıklı kadeh kaldırdıkları sahne..


** Sabiha'nın Halil'den vazgeçişini de final sahnesinde öyle güçlü bir şekilde anlatır ki Akad, son dakikada boğazımızda bir yumru oluşur. Halil'in babasının bir adım öne çıkarak Sabiha'ya doğru bakması.. Sanki der ki yaşlı adam: "Dur, buraya geçmene asla izin vermem"! Ve Sabiha kalbini kıra kıra vazgeçer Halilinden..


** Ve o finalden sonra daha da anlamlı olur Sabiha'nın bir ara söylediği söz: "Sevgi de yetmiyormuş. Çok eskiden rastlaşacaktık."  Bir aşkın imkansızlığı daha yakıcı nasıl anlatılabilir ki?!


** Vesikalı Yarim'de karakterlerin sessizliğiyle anlatılan ve bir türlü dillendirilmeyen o yoğun hüznü, müziklerle çok çok iyi beslenmiş. Hatta öyle ki filmin içinden müzik çıkıyormuş değil de o müziğin içinden film çıkıyormuş gibi.. Araştırmadım bilmiyorum ama sanki Şükran Ay'ın seslendirdiği "Kalbimi Kıra Kıra" şarkısı bu film için özel olarak yazılmış gibi.. Bu hüzünlü hikayeyi görüntüler kadar, diyaloglar kadar müzik de anlatıyor..


Şükran Ay'ın yorumu ile filmin müthiş şarkısı.. Kalbimi Kıra Kıra.. Hüzünle dinleyiniz..



71


Orjinal Adı: Life Of Pi
Türkçe Adı: Pi'nin Yaşamı
Yönetmen: Ang Lee
Senaryo: Yann Martel, David Magee
Oyuncular: Suraj Sharma, Irrfan Khan

Konu: Genç bir Hintlinin, ailesiyle bindiği gemi okyanusta fırtınada batınca, vahşi bir Bengal kaplanıyla aynı kayıkta yaptığı olağandışı yolculuk.
Ödülleri: 

2013 Akademi Ödülleri: En İyi Yönetmen, En İyi Görüntü, En İyi Film Müziği, En İyi Görsel Efekt,
2013 Altın Küre Ödülleri: En Özgün Film Müziği,
2013 BAFTA Ödülleri: En İyi Görüntü, En İyi Görsel Efekt


Aşağıdaki kısa notlarım filme dair fazlasıyla bilgi içerir. Filmi izlemeyenler için pek faydalı olmaz :)


** Film, Kanadalı yazar Yann Martel'in 2001'de yayımlanan ve pek çok ödül kazanan fantastik macera romanı Life Of Pi'den uyarlama.

** Sinematografi muhteşem ama senaryo fazlasıyla zayıf. İnanç ile ilgili metin kuvvetli değil. Yani inançsız birini hikayenin sonunda inançlı birine dönüştüreceği umudunu veriyor film başlarda. Ama hikayenin sonunda inançsızlık inanca dönüşmüyor çünkü hikaye kısmı zayıf. Yine de başlardaki dinler ile ilgili kısımlar eğlenceliydi.


** Büyük bölümü denizin ortasındaki bir sandalda geçiyor ve açık alanda klostrofobik bir etki bırakıyor.

** Bengal Kaplanı Richard Parker, filmde ilk kez görünmesinden itibaren asla evcilleşmeyeceğinin işaretini veriyor. Ölüm kalım savaşı veren Pi ve Richard Parker arasında "benzersiz" bir dostluk kurulacağı beklentisini seyirci ister istemez yaşıyor ama bu beklenti asla gerçekleşmiyor. Ki son ayrılış noktalarında Richard Parker ormana doğru giderken bir kez bile dönüp bakmıyor Pi'ye.. Ve verilmek istenen mesaj hiç yolundan şaşmamış oluyor. Vahşi hayvanlar bizim gibi düşünmezler!

** Görsel efektlerin tamamı kusursuz.. Özellikle dijital bir harika olan Richard Parker, perdede ilk görünüşünden itibaren neredeyse bir an bile gerçek olmadığını seyirciye hissettirmiyor.

** Filmin büyük bir kısmına ev sahipliği yapan Büyük Okyanus, Tayvan'daki 70 metre uzunluğunda, 30 metre eninde ve 4 metre derinliğindeki dünyanın en büyük su tankındaki çekimler sayesinde son derece gerçekçi bir tasvirle karşımızda.

** Suraj Sharma'nın ilk oyunculuk deneyimi ve yüzmeyi de sette öğrenmiş :)

** Yann Martel, Pi'nin yaşamı ile Man Booker Prize'ı kazandıktan sonra, eserinin Brezilyalı yazar Moacyr Scliar'ın Max and the Cats adlı kısa romanından çalıntı olduğuna dair suçlanmıştı. Martel bu kısa romandan haberdar olduğunu saklamıyordu ama romanı okumamıştı. Scliar'ın romanı; bir Yahudi ailesinin sahip olduğu hayvanat bahçesi ile birlikte soykırımdan kaçmaya çalışırken Atlantik Okyanusu'nda deniz kazası geçirmesini ve oğullarının bir jaguarla kurtulup aynı sandalı paylamşmasını anlatıyormu. Scliar, Martel ile bu konuyu konuştuktan sonra sorun çıkarmamış, Martel de kitabının bir yerinde ona ilham kaynağı olduğu için ithafta bulunmuş. Açıkçası ben bu kadar konu benzerliğini ilginç buluyorum ve o kısa romanı okumamış olduğuna çok da inanamıyorum :)

** Kaplanın adı; Edgar Allan Poe'nun yazdığı tek roman olan 'Arthur Gordon Pym'nin Öyküsü'ndeki asi denizci Richard Parker'dan esinlenilmiş.

** Filmde de göreceğiniz gibi okyanusun kendine ait ruh halleri var! Bazen bir canavara dönüşüyor bazen de bir aynaya. Hem bir katil hem de hayat kurtarıcı olabiliyor.

** Film; sonunda bambaşka bir güzelliğe büründü benim için.. Meğer bütün bir film boyunca bir masala inanmışız.. Öznel sahne izlemişiz hep.. Pi'nin beyninin içindeki görüntülerde gezdirmiş yönetmen bizi.. Oysa hikaye ne kadar da karanlıkmış.. Oysa biz bu hikayeyi son derece ışıltılı bir masal güzelliğinde izlemişiz.. Pi'nin ailesini kaybedişine ve denizde yüzlerce gün tek başına kalışına, beyninde nasıl bir masal üreterek katlandığını izlemişiz meğer.. 


** FİLMDEN SEVDİĞİM REPLİKLER

"- Bizler tek tanrı yerine, yüzlerce tanrıya karşı kendimizi günahkar hissederiz. Hindu dininde 33 milyon tanrı vardır."


"- Birileri bize öğretmediği sürece hiç birimiz tanrıyı bilmez." 


"- Efsanelerin ve tatlı yalanların sizi kandırmasına izin vermeyin çocuklar. Din karanlıktır."


"- Üç dine birden aynı anda inanamazsın Piscine.
 - Niye ki?
 - Çünkü aynı anda her şeye inanmak, hiçbir şeye inanmamakla aynı şeydir."


"- Hala kendi yolunu arıyor.
 - Yönü olmazsa, bu yolu nasıl bulacak?"


"- İnanç çok odalı bir evdir. Ama şüpheye odası yoktur.
 - Şüphe yararlıdır. İnancı canlı tutar. Sonuçta test edilmeden inancının gücünü bilemezsin."


"- Elimde tutunabileceğim sadece kelimeler kaldı. Her şey bir birine karıştı, küçük parçalara ayrıldı. Artık gündüz hayallerini, gece rüyalarını gerçeklerden ayıramıyorum."



18

bu bölüm her anlamda müthişti! 

1.sezon 7.bölüm: The Weekend
Yönetmen: Michael Cuesta


aşk, meslek, dürüstlük, oyun.. her şeyin iç içe geçtiği bir bölüm oldu bence.. terörist olduğu ve mesleği icabı yakalamak zorunda olduğu ve bu yüzden her an bir açığını kolladığı bir erkeğe aşık olursa bir kadın ne olur?? ve bu durumun farkına varan bir erkek ne yapar?? 

daha pek çok olay akıp gitse de bir yandan dizide, bu bölümde en yoğun anlatım Carrie ve Brody'nin tutkuyla başlayan ilişkileri üzerine odaklandı.. Carrie'nin Brody'ye açığını yakalayabilmek için özellikle yakınlaştığını düşünmüştüm önceki iki bölümde.. ama bu bölümde artık Carrie için de durum bu kadar değil.. ikisi de aşkın karanlık kuyusuna düşmeye başladılar.. ilişkilere dair pek çok güzel detayın olduğu bir bölümdü ama bir an var ki beni müthiş etkiledi.. ve bence ikisinin de kuyuya düşüş anları o sırada başladı..

ilk defa alkollü değilken ve acelesiz yavaş yavaş sevişmeye başlamışlardı.. birbirlerinin yüzlerine bakarak ve sanki bir an önce doyuma ulaşmak hızında değil de, hiç bitmesin isteğiyle yavaşlatılmış bir anda.. sordu Carrie, gözlerinin içine bakarak Brody'nin:
- durmak ister misin?
ve gözlerinin içine bakarak Carrie'nin, cevap verdi Brody:
- hayır. bir saniyeliğine burada yaşamak istiyorum..
.......

10


Orjinal Adı: Gone Girl
Türkçe Adı: Kayıp Kız
Yönetmen: David Fincher
Senaryo: Gillian Flynn
Oyuncular: Rosamund Pike, Ben Affleck
Ülke: ABD
Yıl: 2014
Süre: 149 dakika

Aşağıdaki kısa notlarım filme dair fazlasıyla bilgi içerir. Filmi izlemeyenler için pek faydalı olmaz :)

** David Fincher her zamanki gibi kurguda ne kadar usta olduğunu gösteriyor filmde..

** Film kurgu açısından olduğu kadar sinematografik açıdan da harika.. Titiz ve güzel bir çalışma..

** "Evlilik" üzerine ve "İlişkiler" üzerine söyledikleri müthiş.. Özellikle filmin sonlarına doğru Nick'in ayrılmak isteğini Amy'e anlatmaya çalıştığı sıradaki replikler kısa ve öz ve çarpıcı:
- Birbirimizden hoşlandık, etkilendik, birbirimizi sevdik ve evlendik.. sonra birbirimize uyuz olmaya başladık, birbirimizi değiştirmeye çalıştık ve birbirimizden nefret etmeye başladık.. bu yüzden artık ayrılmalıyız.
- Hayır ayrılmayacağız. Çünkü evlilik de bu zaten Nick. 

** Öznel sahneler itinayla bir daha izlenmeli.. Filmin ilk yarısında Amy'nin anıları olarak izlediğimiz öznel sahnelerin onun fantezisi olduğunu sonradan anlıyoruz.. Ki bu bile bir daha izlenmesi gerektiğini gösteriyor..

** Filmde Nick (Ben Affleck) süre olarak çok daha fazla ekranda kalmasına rağmen, film gerçek anlamda Amy'nin filmi gibi.. 

** Kadın karakterler bir o kadar baskın ve güçlü anlatılmasına rağmen, erkek karakterler fazlasıyla yüzeysel ve boş.. Örneğin, Amy, ikiz kardeş Margo, dedektif Rhonda ve hatta Amy'nin annesi, komşu kadın, Tv program yapımcıları kadınlar.. karşılarındaki erkekler ise: Nick, dedektifin yardımcısı, Amy'nin eski sevgilileri, Amy'nin babası.. Gerçekten ciddi bir uçurum var filmde kadın karakterler ve erkek karakterler arasında.. Bu da filmin Feminist bir Altmetni olduğunu düşündürtüyor..

** Amy, eğer intihar etseydi, ölüm şekli kendini sulara bırakmak olacaktı. Bu da Virginia Woolf'a bir gönderme taşıyor sanki. Öyleyse feminist alt metin üzerine ciddi şekilde düşünmeliyim..

** Film açısından yönetmene kesinlikle kötü bir eleştirim yok. Her açıdan başarılı bir film.. Ama hikaye açısından (ki bir kitaptan uyarlama ve senaryo yazarının da romanın yazarının da aynı kadın olduğu bilgisi ışığında) birkaç ters köşe ve anlaşılmayan karakter geçişleri var gibi.. 

** Filmi bir kez daha izlemeliyim. Özellikle Amy'nin arabada giderken iç sesi sayesinde gerçeği öğrendiğimiz an ile tatlı yiyerek kocasının Tv programındaki konuşmasını dinlediği anlar.. Bu iki andaki kadınlar birbirini bozan karakter yapısında. İncelenmeli.

** Filmi bir kez daha izledikten sonra 7.odada detaylı bir yazı yazmalıyım.